کافکا در کتاب نامه به پدر چیزی نوشته که به نظر حکایت

خیلی از ماست:

 «نیازی به دلگرمی ندارم. دیگر به چه کارم می‌آید؟ آن‌وقت که

می‌خواستم، نداشتم...»