‏مرحوم ابوی از برف متنفر بود.

می‌گفت: «دنیا سیاه و سفید می‌شود. برف سرد است و رد زندگی

روی آن میماند». اما ما می‌دانستیم که بهانه می‌آورد و وقتی از برف

بدش آمده است که دوستانش را در شبی برفی اعدام کرده‌اند.

رد زندگی که نه، رد خون روی برف می‌ماند. رد مرگ.