تو به این معصومی.. تشنه لب، آرومی.. غرق عطرِ گلبرگ.. تو

چقدر خانومی.. کودکانه غمگین.. بی بهانه شادی.. از درختت

پیداست.. که چقد آبادی.. همه هر روز اینجا.. از گُلات رد می

شن.. آدمای خوبم.. این روزا بد می شن.. توی این دنیایی.. که

بَرات زندونه.. جای تو اینجا نیست.. جات توی گلدونه..

غرورمو ببخش.. حضورمو ببخش.. منم یه عابرم.. عبورمو

ببخش...